BREDA - De wc-rolhoudertjes ontbreken nog en 's ochtends werkte de schilder nog snel wat vlekjes weg. Maar het is gelukt. Precies op tijd was donderdagavond de verbouwing van het Centrum of eigenlijk van het Huis voor Beeldcultuur. af.

"Huis ja", zegt directeur Leon van Rooij. "Dat is beter dan centrum." Huis is thuis, dat klinkt gastvrijer. Thuis van de beeldcultuur. "En bovendien: het wemelt al van de centra in Breda." Van Rooij pakt een microfoon. Want er is een opening.

"Nee, nee, niet van het Huis voor Beeldcultuur", haast hij zich te zeggen. "Dat is pas 13 oktober. Dit is een soort slowstart. Heel spannend. Ik ben nog maar vijf maanden directeur van het Huis voor Beeldcultuur. Toen ik hier kwam was het een soort kelder." Morsige vloerbedekking, vette tl-verlichting. "Beetje jaren zeventig." Wat een verschil met nu. De hele ruimte is grondig onder handen genomen.

En hoe. Natuurlicht, strakke muren, een filmzaal met schuifwand. Multifunctionele meubelstukken. En dan natuurlijk die oude muur. "Ja die muur", lachen Patricia Gevers en Marco van Stratum de interieurarchitecten van Tiesencoo. "Hadden we bedacht dat we één muur zouden doorbreken, bleek dat nou net een stukje oud Breda te zijn." Geen nood, Tiesencoo is creatief genoeg. De muur uit de 15e eeuw is keurig in het ontwerp opgenomen. Fraai steekt hij af tegen de moderne expositieruimte. Een decor waar gisteravond de tentoonstelling Nieuw Strip Talent opende.

Als onderdeel van het Stripfestival dat vandaag in Breda begint. En met werk van veertien jonge striptekenaars. Net afgestudeerd of al een tijdje bezig. Strips die verrassen, tot de verbeelding spreken. "Hier zie je waar de jonge, experimentele stripmakers mee bezig zijn ", zegt Gert Jan Pos. Deze donderdag nog één dag de grote stripman van het Fonds voor beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst. Dat fonds maakte de expositie mogelijk. En steunt de deelnemers. Zodat die een beetje vrij kunnen ademen om te werken aan hun bijzondere en soms aangrijpende stripverhalen en -romans. Een mooie expositie, knikt Van Rooij. Hij past in de ruimte. In het Huis van de Beeldcultuur.